Polskie przekłady Baśń była tłumaczona na język polski: 1854 – Stokrotka, tłumaczenie anonimowe w „Rozmaitościach” nr 43, Lwów 1892 – Stokrotka, tłumaczenie anonimowe, Bajki i opowiadania, Warszawa 1899 – Polny kwiatek – baśń w przekładzie Cecylii Niewiadomskiej 1905 – Stokrotka, w tłum. Wandy Młodnickiej, Wybór bajek Andersena, Lwów 1924 – Stokrotka, w tłum. Janiny Colonna-Walewskiej, Baśnie Andersena dla dzieci, Warszawa 1931 – Stokrotka, w tłum. Stefanii Beylin, w Baśniach, Warszawa 1938 – Stokrotka, w tłum. Marcelego Tarnowskiego, w Bajkach, Warszawa 1946 – Stokrotka, 2006 – Stokrotka w tłum. z duńskiego Bogusławy Sochańskiej, Baśnie i opowieści. T. I: 1830–1850
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej w Wikiźródłach.
Na wsi, przy drodze, w trawie przed pięknym dworem rośnie mała stokrotka. Słońce świeci na nią tak samo mocno jak na dostojne kwiaty za płotem. Roślinka cieszy się życiem i słońcem, chociaż nikt na nią nie zwraca uwagi. Słucha śpiewu skowronka i czuje się szczęśliwa. W ogrodzie stoją dumne piwonie i tulipany, które gardzą małą stokrotką. Stokrotka patrzy na nie z podziwem i marzy o tym, by skowronek ją odwiedził. Nagle skowronek ląduje właśnie przy niej, nie przy wielkich kwiatach. Skowronek chwali stokrotkę za jej złote serce i srebrzyste płatki.