W 1955 roku obroniła rozprawę doktorską na temat historii rozwoju techniki kablowej w ZSRR, a następnie otrzymała tytuł naukowy profesora w Katedrze Elektrotechniki Ogólnej.

Po usunięciu męża ze wszystkich stanowisk partyjnych i rządowych w 1957 roku udała się za nim na zesłanie do Ust-Kamienogorska, a później do Jekybastuz. Po śmierci teściowej w 1968 roku wraz z mężem przeprowadziła się do wsi Udielnaja w obwodzie moskiewskim, do domu, który zaprojektowała sama ​​Gołubcowa. W 1971 roku przyznano jej emeryturę osobistą o charakterze związkowym.

Od 1973 roku mieszkała z mężem w Moskwie, przy ul. Siniczkina 2. W 1980 roku, na polecenie Jurija Andropowa przydzielono im dwupokojowe mieszkanie przy nabrzeżu Frunzenskim, gdzie małżeństwo spędziło ostatnie lata swojego życia.

Została pochowana wraz z mężem na Cmentarzu Kuncewskim w Moskwie.

Przypisy

Kategoria:Małżonkowie premierów ZSRR Kategoria:Pierwsze damy ZSRR Kategoria:Radzieccy naukowcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Medalem za Ofiarną Pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1987