mały|Grób Feliksa Petruczynika (2026) Feliks PetruczynikMożna się spotkać także z zapisem Feliks Petruczynnik. (ur. 15 listopada 1899 w Polubiczach, zm. 24 października 1958 w Warszawie) – polski działacz socjalistyczny i oświatowy, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1946–1947), poseł RP w Finlandii (1950–1951).

Życiorys Feliks Petruczynik urodził się w rodzinie Karola i Heleny z Petruczyników, właścicieli małego gospodarstwa rolnego. Kształcił się w Zakładzie Księży Salezjanów w Oświęcimiu, zaś od 1916 w gimnazjum w Siedlcach. Współorganizował tam kółko socjalistyczne (posługiwał się pseudonimem Henryk Chłosta).

W 1918 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Jesienią 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego, w szeregach którego walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył następnie w Lublinie, gdzie też pozostał po demobilizacji w styczniu 1922. Podjął ponownie naukę w gimnazjum dla dorosłych (nie uzyskując świadectwa dojrzałości) oraz studiował filozofię na Uniwersytecie Lubelskim. Pracował w Lublinie jako kontroler w Wydziale Administracyjnym Komendy Wojewódzkiej Policji Państwowej, sekretarz redakcji „Ziemi Lubelskiej” oraz w Wydziale Opieki Społecznej Zarządu Miejskiego. W 1929 był współorganizatorem Powszechnego Uniwersytetu Obywatelskiego im.