Stefana Żeromskiego w Nałęczowie, którego był dyrektorem do wiosny 1931. W 1935 został kierownikiem Oddziału Oświaty i Kultury Zarządu Miejskiego. Równolegle kierował utworzonym w listopadzie 1935 Uniwersytetem Powszechnym im. Stefana Żeromskiego w Lublinie, był sekretarzem generalnym oraz sekretarzem sekcji propagandowej powołanej w maju 1935 Rady Artystycznej m. Lublina. W ramach działalności w PPS zajmował się przede wszystkim kwestiami oświatowymi, między innymi pełnił funkcję sekretarza okręgowego Związku Pracowników Komunalnych i Instytucji Użyteczności Publicznej w Polsce oraz wchodził w skład redakcji miesięcznika „Życie Spółdzielcze”.

W 1939 został zmobilizowany w stopniu podporucznika. W kampanii wrześniowej wziął udział jako żołnierz 2 Pułku Strzelców Konnych. Pod koniec września dostał się do niewoli. Osadzono go w oflagu Arnswalde oraz Woldenberg. W tym drugim brał udział w akcji oświatowej jako członek Rady Instytutu Pedagogicznego przy Kole Nauczycielskim.