Na początku swojej kariery Umezu regularnie otrzymywał listy ze skargami od rodziców z powodu przerażających obrazów w jego twórczości, a redaktorzy magazynów prosili go, by łagodził brutalność przedstawianych scen. W jednym z wywiadów wspomniał: „Protestowano przeciwko mnie, ale nigdy mnie nie bojkotowano. Taką krytykę uważałem za formę pochwały”. Był krytyczny wobec łagodzenia elementów grozy: „Dawne japońskie przekazy ludowe i baśnie mogły być bezlitośnie brutalne. Powstawały w czasach, gdy tragedia i rzeź były codziennością. Dziś ludzie domagają się ich łagodzenia, co w istocie wybiela historię. To obraza pamięci tych, którzy cierpieli, by przekazać nam te opowieści”.

Poza swoim wpływem na rozwój mangi grozy, badaczka Tomoko Yamada zalicza Umezu do artystów shōjo-mangi lat 50., którzy przyczynili się do rozwoju gatunku mang o balecie dzięki jego seriom Haha yobu koe (1958) i Maboroshi shōjo (1959).

W 2019 roku Umezu został uhonorowany Nagrodą Komisarza ds. Kultury, przyznawaną przez Japońską Agencję ds. Kultury. Wyróżnienie to otrzymują osoby, które odniosły wybitne sukcesy w dziedzinie sztuki i kultury.