Pierwsza pacyfikacja Na skutek rozbrajania żołnierzy i żandarmów austriackich i rozgrabienia magazynu wojskowego w Rozwadowie wiele sztuk broni palnej znalazło się w rękach ludności cywilnej. Komisarz PKL na powiat tarnobrzeski dr Łącki i stojący na czele żandarmerii rotmistrz Stanisław Borowiec w związku z atakami na wojsko w powiecie zwrócili się do Komendy Wojska Polskiego w Krakowie o przysłanie posiłków. Komenda przysłała na teren powiatu jedną kompanię asystencyjna z Wadowic i około pięćdziesięciu żandarmów. 20 listopada 1918 roku rozpoczęła się przeprowadzana przez te oddziały i miejscową żandarmerię tzw. pierwsza pacyfikacja powiatu. Wojska wyprawiły się do Chmielowa, gdzie aresztowały kilkanaście młodych osób podejrzanych o rabunek, do Turbi i Pława oraz wsi parafii grębowskiej (ludność tamtych okolic odpowiadała za napady rabunkowe na Tarnobrzeg i Rozwadów). We wsiach przeprowadzono rewizje, wymierzono karę chłosty i zagrożono spaleniem wsi. Oddziały wojska zdobyły dwa karabiny maszynowe dotychczasowo znajdujące się wśród mieszkańców wsi i kilkaset karabinów. Wojsko w czasie rewizji zabierało chłopom słoninę, chleb i inne artykuły żywnościowe w sposób nazywany rabunkowym, a na weselu w Jamnicy wojsko pobiło wszystkich obecnych na nim mężczyzn.