Często mówi się, że obliczeniowe teorie umysłu wymagają reprezentacji umysłowej, ponieważ „dane wejściowe” do obliczeń przyjmują formę symboli lub reprezentacji innych obiektów. Komputer nie potrafi obliczyć rzeczywistego obiektu, lecz musi zinterpretować i przedstawić obiekt w pewnej formie, a następnie obliczyć reprezentację. Obliczeniowa teoria umysłu jest powiązana z reprezentacyjną teorią umysłu, ponieważ obie zakładają, że stany umysłu są reprezentacjami. Jednakże reprezentacyjna teoria umysłu skupia się bardziej na symbolach, którymi są manipulowane. Takie podejście lepiej uwzględnia systematyczność i produktywność. W początkowych poglądach Fodora obliczeniowa teoria umysłu wiąże się także z językiem myśleńskim. Język myśleński pozwala umysłowi przetwarzać bardziej złożone reprezentacje za pomocą semantyki.
Najnowsze badania sugerują, że należy rozróżnić umysł od poznania. Bazując na tradycji McCullocha i Pittsa, obliczeniowa teoria poznania (CTC) zakłada, że obliczenia neuronowe wyjaśniają poznanie. Obliczeniowa teoria umysłu zakłada, że nie tylko poznanie, ale także fenomen świadomości, czyli qualia, są obliczeniowe. Oznacza to, że CTM pociąga za sobą CTC.