Podczas gdy świadomość może pełnić także inne funkcjonalne role, obliczeniowa teoria poznania pozostawia otwartą możliwość, że pewne aspekty umysłu mogą mieć charakter nieobliczeniowy. CTC definiuje zatem ramy wyjaśniające dla zrozumienia sieci neuronowych, unikając jednocześnie kontrargumentów skupionych wokół fenomenu świadomości.
Krytyka
Wczesną, choć pośrednią, krytykę obliczeniowej teorii umysłu przedstawił filozof John Searle w swoim eksperymencie myślowym znanym jako chiński pokój. Searle próbuje obalić stwierdzenia, że inteligentne agenty posiadają intencjonalność i rozumienie.
Roger Penrose i inni wysuwali argument, że ludzki umysł nie posługuje się znaną i poprawną procedurą obliczeniową, która umożliwiałaby zrozumienie i odkrycie zawiłości matematycznych. Oznaczałoby to, że normalna maszyna Turinga nie byłby w stanie ustalić pewnych prawd matematycznych, do których zdolny jest umysł ludzki. Jednakże zastosowanie przez Penrose’a twierdzenia Gödla w celu jego udowodnienia spotkały się z powszechną krytyką i są uważane za błędne.