W odróżnieniu od innych aszaryckich teologów nie odrzucił teorii stanów (ahwal) mutazylity Abu Haszima al-Dżubba’iego, dokonując jedynie takiej jej modyfikacji, która pozwalała mu wierzyć w boskie atrybuty (sifat) jako rzeczywiste znaczenia aktualnych bytów (maʿani), jego zdaniem mające jedynie egzystować w stanach Istoty Boga. W sumie dokonał zatem utożsamienia stanów Abu Haszima ze swoim własnym rozumieniem boskich atrybutów. Nawiązując do rozwiniętej przez Al-Aszariego teorii pozyskiwania (kasb) czynów stwierdzał, że ogólna treść ludzkich aktów, takich jak ruch, jest rzeczywiście bezpośrednio stwarzana przez Boga, jednak to od nas zależy czy ten ruch przyjmie formę np. usiądnięcia, czy jakąś inną. Według Fachr ad-Dina ar-Raziego al-Bakillani twierdził, że istota aktu zachodzi za sprawą Boga, ale jego kwalifikacja jako posłuszeństwa lub nieposłuszeństwa jest rezultatem władzy człowieka. Al-Bakillani wprowadził zatem do aszaryckiej teorii ludzkiego działania element wolności.