Jednak w swojej krytyce wyrazów obcych autor wykazuje dosyć umiarkowaną postawę, daleką od radykalizmu. Nie zamieszcza negatywnych komentarzy pod adresem osób popełniających błędy językowe, nie wymienia żadnych nazwisk.
Zastępowane są też neologizmy:
Drogość – drożyzna
Krajan – rodak, ziomek
Krytyce poddane zostały dialektyzmy jak:
Co jest na rzeczy – o co chodzi
Oglądnąć – obejrzeć
Uciekinier – uchodźca
Zapodanie – oświadczenie, wniosek, zeznanie
Zobacz też
słowniki spolszczające Artur Passendorfer Aleksander Łętowski Fryderyk Kazimierz Skobel Antoni Krasnowolski
Przypisy
Bibliografia
Jan Tadeusz Wróblewski: 2000 błędów językowych, barbaryzmów, dziwolągów i nowotworów, ze wszystkich dzielnic Polski zebranych, wraz ze słowniczkiem, jako też wzorki stylu urzędowego. Warszawa: Dom Książki Polskiej, 1926. Katarzyna Sztandarska: O dwóch pracach propagujących kulturę języka niemieckiego i polskiego: Eduard Engel 1919 i Jan Tadeusz Wróblewski 1926, [w:] (red.) Józef Wiktorowicz, Studien zur deutschen Gegenwartssprache. Warszawa 2012, s. 143-151. Kai Witzlack-Makarevich: Sprachpurismus im Polnischen. Ausrichtung, Diskurs, Metaphorik, Motive und Verlauf. Von den Teilungen Polens bis zur Gegenwart. Göttingen: Wallstein Verlag, 2021, ISBN 978-3-8353-3918-7 (niem.). Kategoria:Język polski Kategoria:Słowniki języka polskiego Kategoria:Postawy wobec języka Kategoria:Zapożyczenia językowe