Według Ziomka nie są to alegorie, ale właśnie personifikacje – personifikowanie polega na wyposażeniu pojęć w aktywne lub bierne cechy ludzkie, co odbywa się na wspólnym dla personifikowanego pojęcia i nadawanych mu cech poziomie znaczeniowym, podczas gdy alegoria wymaga jeszcze dodatkowego poziomu znaczeniowego. Nie jest tu według Ziomka istotne, że także trafne odczytywanie personifikacji wymaga czasem podobnie jak w przypadku alegorii pewnej erudycji – choćby właśnie personifikacje z Ikonologii Ripy można odczytać jedynie przez znajomość przypisanej im emblematyki (np. personifikację poezji rozpoznaje się jako Poezję dlatego, że ma ona wieniec laurowy), i właśnie dlatego tego rodzaju słowniki były w swoich czasach potrzebne. Według Ziomka świadczy to tylko o tym, że tak alegoria, jak i personifikacja, choć nie tożsame ze sobą, pełnią podobną funkcję – pośredniczenia między znakiem językowym a znakiem ikonicznym.
Zobacz też
personifikacja rzymska personifikacje narodowe animizacja antropomorfizacja alegoria
Przypisy