kobieta zakuta w kajdany może być alegorią zniewolonej ojczyzny – zakuta w kajdany kobieta jest tu znaczeniem pierwotnym, zniewolona ojczyzna znaczeniem nadbudowanym, by jednak ustalić, że dane wyobrażenie kobiety zakutej w kajdany jest alegorią właśnie zniewolonej ojczyzny, trzeba pewnego zasobu wiadomości o konwencjach kulturowych. W personifikacji nie zachodzi natomiast taki brak bezpośredniego związku między znaczeniem nadbudowanym a pierwotnym – personifikacja Ojczyzny występuje bezpośrednio jako Ojczyzna, co jest wiadome wprost dla każdego odbiorcy.
W wieku XVI i XVII istniały słowniki i kompendia personifikacji – jednym z ważniejszych jest Ikonologia Cesarego Ripy (1593). Do tworzenia tego rodzaju opracowań skłaniało właśnie nieobecne w kulturze współczesnej zamiłowanie do tego rodzaju zabiegów. Ripa w swoim dziele przedstawia szereg upersonifikowanych pojęć – Arte (Sztuka), Necessità (Konieczność), Natura, Symetria itp., wraz z przysługującymi im na mocy tradycji akcesoriami. Władysław TatarkiewiczHistoria estetyki, t. 3, Wrocław 1967, s. 259–271. opisuje przedstawione przez Ripę postacie jako alegorie, Jerzy Ziomek uznaje jednak to określenie za nietrafne.