Z racji akceptacji okazywanej pacjentom dr McIndoe miasto otrzymało wśród personelu szpitala nieoficjalne miano „miasta, które się nie gapi”.

20 lipca 1941 roku sześciu lotników na oddziale szpitalnym w Queen Victoria Hospital zdecydowało się założyć klub zrzeszający osoby, które przeszły minimum dwie operacje plastyczne. Nazwa, Guinea Pig Club, świadomie nawiązywała do świnek morskich, które były wykorzystywane do eksperymentów medycznych. W momencie założenia klub miał 39 członków, a do końca wojny ich liczba wzrosła do 649. Klub był jedną z form grupowej rekonwalescencji i wsparcia rannych. thumb|Jan Stangryciuk-Black (po lewej) – najdłużej żyjący członek Klubu Klubowiczami byli Brytyjczycy, Kanadyjczycy, Australijczycy, Nowozelandczycy, Polacy oraz Czesi. Należało do niego ok. 15 polskich lotników, byli to m.in.: mjr Zdzisław Krasnodębski, plut. Ludwik Skoczylas, por. Aleksander Paszkowski, st. sierż. Jan Adamczyk, kpr. Tadeusz Podbereski, Jan Stangryciuk, ppor. Alojzy Ratajczak, kpr. Edward Gwardiak, st. sierż. Wacław Korwel, st. sierż. Franciszek Bielawski, st. sierż. Witold Krupa, kpr. pchor. Józef Biel, kpt.