Ludwik Roch Komczyński (ur. 16 sierpnia 1909 w Jaskółkach, zm. 30 września 1970 w Białymstoku) – polski lekarz, specjalista w zakresie patomorfologii, profesor nauk medycznych, dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Białymstoku – AMB (1953–1960), rektor AMB (1962-1970).

Szkoła i studia Urodził się w Jaskółkach, w ówczesnym powiecie odolanowskim, obecne woj. wielkopolskie, pow. Ostrów Wielkopolski. Był synem Władysława Komczyńskiego i Jadwigi z Gruszczyńskich. Ojciec był nauczycielem fizyki i matematyki w szkołach poznańskich.

Po ukończeniu humanistycznego Gimnazjum im. św. Jana Kantego w Poznaniu, w 1929 otrzymał świadectwo dojrzałości, po czym podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiegon (UP). W czasie studiów pełnił funkcję prezesa organizacji studenckiej Bratnia Pomoc Studentów UP. Udzielał się także w Kole Medyków Studentów UP. Był członkiem Korporacji Akademickiej „Surma” (1930-1936).

11 grudnia 1936 uzyskał dyplom lekarza medycyny. Uprawnienia do wykonywania praktyki lekarskiej zdobył w 1938.

W latach 1936–1938 pracował w charakterze asystenta w Zakładzie Anatomii Patologicznej UP pod kierunkiem prof. L. Skubiszewskiego.