Od 1938 do 1939 pełnił funkcję starszego asystenta na oddziale chorób wewnętrznych oraz anatomopatologa Publicznego Szpitala Miejskiego w Toruniu.
Czas wojny i powojenny W czasie okupacji został deportowany do Generalnego Gubernatorstwa. Od 1940 do 1945 przebywał w Miechowie i pracował w Szpitalu Powiatowym w charakterze konsultanta internisty, prosektora i anatomopatologa, prowadził prywatną praktykę.
Nielegalnie pełnił funkcję szefa sanitarnego Polskiego Czerwonego Krzyża na powiat miechowski. W czasie okupacji pod pseudonimem "Oset" brał czynny udział w tajnym nauczaniu, udzielał pomocy rannym żołnierzom i partyzantom oraz ich rodzinom. Bezinteresownie pomagał najbiedniejszym i wysiedlonym.
Po wyzwoleniu w 1945 pełnił służbę w Wojsku Polskim – w Rejonowej Komendzie Uzupełnień – RKU Miechów w stopniu porucznika, później jako przewodniczący Komisji Lekarskiej RKU Płock, gdzie organizował Szpital Epidemiologiczny, a następnie w Toruniu.