thumb|252px|Amerykańska kronika filmowa o erupcji Wezuwiusza w roku 1944 Erupcja Wezuwiusza – erupcja wulkanu Wezuwiusz znajdującego się nad Zatoką Neapolitańską we Włoszech, do której doszło w marcu 1944 roku, podczas II wojny światowej.
Erupcja 6 stycznia 1944 roku pęknięcie na zboczu stożka Wezuwiusza spowodowało zwiększony wypływ lawy. W rezultacie powstał strumień lawy, który po wtargnięciu do zachodniej części krateru w ciągu niecałej godziny wylał się na zewnątrz, przemieszczając się ponad 100 metrów w dół doliny. Strumień lawy przemieszczał się w kierunku zewnętrznej części stożka do 26 stycznia, natomiast w kierunku wewnętrznej części stożka do 23 lutego, w którym to dniu aktywność wylewu całkowicie ustała. Kolejne zapadnięcie się ścian stożka 13 marca 1944 roku spowodowało ustanie aktywności Wezuwiusza wskutek słabych wyrzutów popiołu, których częstotliwość i obfitość wzrastały w ciągu następnych trzech dni. W nocy z 17 na 18 marca, w wyniku znacznego zapadnięcia się części stożka, wszelka aktywność wulkanu ponownie ustała.