Andersen uczynił go bohaterem jednej ze sowich baśni (Holger Duńczyk) Waldemar IV Atterdag – po śmierci polujący co noc koło zamczyska Gurre mara nocna () – siadająca na oklep na piersi śpiącego
Andersen wspomniał również o widzianej przez siebie w rzeźbie nagrobnej rajcy miejskiego Poula Hansena z sześcioma żonami (z XVII w.).
Pisarz uczynił jednym z bohaterów utworu samego siebie, przyznając się, zapytany przez bagienną wiedźmę, czy zna baśń o Dziewczynie, która podeptała chleb, że to on ją wydał.
Baśń została po raz pierwszy opublikowana w Kopenhadze 17 listopada 1865 w antologii Nowe Bajki i Opowieści. Seria Druga. Kolekcja Trzecia. 1865 (). Andersen zadedykował zbiór duńskiemu baletmistrzowi Augustowi Bournonville’owi. Baśń Błędne ognie są w mieście została wznowiona za życia Andersena w 1871 roku w zbiorze Bajki i opowieści. Tom czwarty. 1871 () z ilustracjami Lorenza Frølicha.
Polskie przekłady Baśń została przetłumaczona na język polski: 1931 – Błędne ognie są w mieście: 2006 – Błędne ognie są w mieście, powiedziała wiedźma: (z oryginału duńskiego)