Fabuła Człowiek jest w tarapatach, bo nie odczuwa już weny twórczej. Baśnie poznikały, żadna nie puka do jego drzwi. Bocian i jaskółka wracają z daleka, ale gniazda i Domy są w opłakanym stanie po minionej wojnie. Konie wroga rozdeptują groby przodków. Ludzie mówią, że te ciężkie czasy się kończą, lecz baśni wciąż nie widać. Przez cały rok tęskni za jej powrotem. Przypomina sobie setki jej wcieleń: młoda dziewczyna z leśnym wianuszkiem, obwoźny handlarz, staruszka z siwiutkimi włosami opowiadająca legendy sprzed wieków. Mężczyzna wyrusza na poszukiwanie baśni. Odwiedza stary dwór, ogród, stary domek z drobiem, wzgórze z nagrobkiem radcy. Zauważa wieczorne mgły nad łąkami.

Wieczorem odwiedza go bagienna wiedźma. Wszystko przez sześciolistną koniczynę. Starucha zauważa, że dzieci gardzą baśniami, więc po co ich szukać. Radzi dać chłopcom cygara, dziewczynkom zaś krynoliny. Mężczyzna zostaje zaproszony na bagna, gdzie dowiaduje się o szafie z zabutelkowanymi poezjami, będącej darem prababki diabła. Poznaje jej zawartość. Wiedźma opowiada o narodzinach błędnych ogników mogących przybierać ludzkie postaci. Ich zadaniem jest sprowadzanie ludzi na drogi nieprawości, odwodzenie od prawdy, dobra i piękna.