Wiosną 1942 roku około 0,5 mln ludzi ewakuowano z oblężonego Leningradu do Kazachstanu i Uzbekistanu.

Znany angielski publicysta Alexander Werth, korespondent BBC i „The Sunday Times”, który przez całą wojnę przebywał w ZSRR, napisał: Historia tego, jak całe przedsiębiorstwa i miliony ludzi zostały ewakuowane na wschód, jak te przedsiębiorstwa zostały odbudowane w możliwie najkrótszym czasie i w niewiarygodnie trudnych warunkach oraz jak udało im się w ogromnym stopniu zwiększyć produkcję w ciągu 1942 roku, jest przede wszystkim historią niesamowitej ludzkiej odporności. Szczególnie podkreślił, że najwspanialszego czynu organizacyjnego w państwie sowieckim dokonano w szczytowym momencie niemieckiej inwazji, gdy niezwykle ważne rejony przemysłowe europejskiej części kraju zostały zajęte przez wroga.

Cele i zakres Terytorium, które zostało zagrożone atakiem niemieckim, w czerwcu 1941 roku było domem dla 40% ludności ZSRR i znajdowało się na nim 33% potencjału przemysłowego kraju, w tym najważniejsze przedsiębiorstwa zbrojeniowe.