Oprócz przemysłu plan zakładał także ewakuację dóbr kultury. Zbiory Państwowego Muzeum Ermitażu miały trafić do Mołotowa i Swierdłowska, gdzie pracownicy muzeum odwiedzali już przed wojną budynki przeznaczone na magazyny. W 1939 roku dla Ermitażu w Leningradzie przydzielono osobny budynek, gdzie zaczęto przygotowywać skrzynie i materiały zabezpieczające, które były gotowe jeszcze przed wybuchem wojny z Niemcami.
Organizacja ewakuacji thumb|Karta ewakuacyjna W ZSRR nie istniał oficjalny plan ewakuacji sił produkcyjnych na wypadek wojny. Jednakże według niektórych źródeł, począwszy od 1927 roku, po zerwaniu stosunków dyplomatycznych z Wielką Brytanią, Rada Pracy i Obrony opracowywała plany obronne, które obejmowały działania ewakuacyjne mające na celu zapobieżenie powtórzeniu się dramatycznych wydarzeń z czasów wojny domowej, kiedy obecność ludności cywilnej w rejonie walk utrudniała przemieszczanie się wojsk, przyczyniała się do rozprzestrzeniania epidemii i demoralizacji personelu wojskowego. Plany te opierały się zatem na doświadczeniach zdobytych w przeciągu poprzednich dekad.