Lata 1427-1428 to spór o własność wsi, toczona przed sądem po między Sławnikiem z Charchowa (prawdopodobnie był synem właściciela lub sam był właścicielem wsi) archidiakonem gnieźnieńskim a Katarzyną, żoną Janusza z Pietrachów. 1447-1448 to kolejne lata gdzie wieś ma kolejnego właściciela, a stała się nią Olechna i jej córki, Katarzyna i Anna. Zakupiły one od Jadwigi z Miłkowic żony Niemierzy Dzikowskiego 6,5 łanu osiadłego i 2 łany folwarczne wraz z zagrodnikiem wsi Rzymsko. Transakcja opiewała na 160 grzywien a spłatę rozłożono na 6 lat. Od XVI wieku miejscowość występuję w dokumentach w podwójnym nazewnictwie jako Charchów mniejszy szlachecki, oraz Charchów większy - własność archidiakonatu gnieźnieńskiego. Kolejne lata to następujące po sobie zmiany nazwy wsi: 1511r. Charchów biskupi, 1518r. Charchów kanoników uniejowskich w powiecie szadkowskim województwa sieradzkiego (według zapisów historycznych w 1518r. wieś płaciła 6,5 łana podatku). Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, rozróżnia już Charchów jako dwie wsie: Charchów Księży oraz Charchów Pański leżące w gminie Wierzchy w powiecie sieradzkim. 1745r. to ślub Wojciecha Kwiatkowskiego z Zuzanną Kozubską. Owocem ich małżeństwa była Eufrozyna która toż stała się w 1761 roku właścicielką Charchowa i Górek. Została wdową przed 1761r.