uświetniło przedstawienie Samsona i Dalili Saint-Saënsa. Kiedy w 1940 r. ponownie znalazł się pod okupacją niemiecką, kontynuował swoją działalność, został unowocześniony a salę wyposażono w obrotową scenę.

W kolejnych dekadach IV Republiki teatr opierał się powolnemu topnieniu liczby widzów, aż do momentu, gdy z inicjatywy kompozytora i dyrektora muzycznego (1966–1974) Marcela Landowskiego, trzy alzackie miasta wspólnymi siłami stworzyły instytucję Opéra national du Rhin. Budynek przy Placu Broglie połączył w ten sposób swój los z losem innych teatrów w regionie, nadal pozostając centrum opery, która od 1997 r. stała się instytucją państwową.

Przypisy

Kategoria:Strasburg Kategoria:Teatry operowe we Francji Kategoria:Architektura neoklasycystyczna