Okaz typowy składa się z dwóch syntypów (dorosłe samice) zebranych przez Spixa: zamontowanej skóry z czaszką w środku (sygnatura ZSM 29) ze zbiorów Zoologische Staatssammlung München oraz zamontowanej skóry (sygnatura RMNH.MAM.39102) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie.
Obecnie nie wyróżnia się już rodzaju Midas, a gatunek zalicza się do rodzaju Saguinus, po polsku zwanego tamaryną. Umieszczany jest w podrodzaju Tamarinus. W obrębie rodzaju Saguinus wyróżniano 6 grup, z których 5 okazało się tworzyć odrębne klady. Sam rodzaj, stanowiący grupę siostrzaną pozostałych pazurkowcowatych, wyodrębnił się w zachodniej Amazonii między 17,4 bądź 15 a 13 milionów lat temu. Jako pierwsza oderwała się gałąź prowadząca do niewielkich tamaryn takich jak tamaryna czarnopłaszczowa. Doszło do tego między 11 a 8 milionów lat temu, kiedy po ustąpieniu systemu Pebas tamaryny przemieszczały się na wschód. Następna była właśnie grupa tamaryny białowąsej, powstała 6–7 milionów lat temu. Dopiero potem zróżnicowały się grupy tamaryny srokatej, złotorękiej i białoczubej. Późniejsi autorzy wyróżniali już tylko 4 grupy (bez grupy tamaryny czarnopłaszczowej). Grupa tamaryny białowąsej obejmuje następujące taksony: Saguinus mystax mystax (Spix, 1823), Saguinus mystax pileatus (I.