Operacja nie była prosta z kilku powodów. Po pierwsze, wojska niemieckie na granicy z Czechosłowacją nie były stronami porozumienia i spodziewano się, że będą stawiać opór po wkroczeniu wojsk amerykańskich na ich obszar. Po drugie, wiele z klacz było ciężarnych. Większość pozostałych właśnie urodziła. Ponadto podczas konferencji jałtańskiej uzgodniono, że Czechosłowacja znajdzie się w radzieckiej strefie wpływów. Nacierająca Armia Czerwona prawdopodobnie nie zgodziłaby się na ewakuację koni, gdyby dotarła na farmę pierwsza.

Przebieg akcji Generał Patton, który zgodził się na operację, wydał rozkaz szybkiego utworzenia grupy zadaniowej, ale dostępnych żołnierzy do jej wykonania było niewielu. Wybrano dwa małe oddziały rozpoznawcze kawalerii z samochodami rozpoznawczymi M8 Greyhound, kilkoma haubicami samobieżnymi M8 Scott i dwoma lekkimi czołgami M24 Chaffee oraz piechotą, w sumie 325 ludzi. Grupą zadaniową dowodził major Robert P. Andrews. Droga do farmy miała długość 20 mil przez teren wciąż okupowany przez Niemców. Tysiące niemieckich żołnierzy, w tym dwie osłabione dywizje pancerne, były nadal obecne w okolice. Wśród nich była 11 Dywizja Pancerna, która kilka dni później poddała się w Pasawie.