Po przejściu przez niemieckie umocnienia na granicy, z pomocą wsparcia artyleryjskiego XII Korpusu, Andrews zabezpieczył farmę. Następnie stanął przed zadaniem ewakuacji koni. Ponieważ zwierząt było więcej niż ludzi w jego grupie zadaniowej, Andrews zaciągnął wielu alianckich jeńców wojennych, w tym Brytyjczyków, Nowozelandczyków, Francuzów, Polaków i Serbów, którzy zostali uwolnieni z pobliskich obozów jenieckich. Andrews ponownie wydał również broń pojmanym niemieckim żołnierzom Heer i Luftwaffe. Przyjął również pomoc rosyjskiego antykomunistycznego Kozaka, księcia Amassowa. Amassow dowodził niewielkim oddziałem kawalerii kozackiej, który opuścił niemiecką 1 Dywizję Kawalerii Kozackiej i był obecny w tej okolicy.
Po przybyciu na farmę pułkownik Reed szukał pojazdów, aby przetransportować ciężarne konie i nowonarodzone źrebięta. Tymczasem major Andrews przekazał grupę zadaniową swojemu zastępcy, kapitanowi Thomasowi M. Stewartowi. Zanim udało się ewakuować farmę, siły zadaniowe zostały dwukrotnie zaatakowane przez piechotę Waffen-SS. Oba ataki zostały odparte, a wielu spośród atakujących zostało zabitych i rannych. Jednostka SS poniosła straty i ostatecznie się wycofała. Stewartowi udało się ewakuować wszystkie konie.