21 lutego Peng udał się do Pekinu. Następnie pojechał by spotkać się z Mao Zedongiem do jego bunkra na Wzgórzach Jadeitowego Źródła. Mao zbył Penga. Mao naszkicował swoją ogólną strategię w depeszy do Stalina z 1 marca, która zaczynała się słowami: Nieprzyjaciel nie wycofa się z Korei, dopóki nie wyeliminujemy wielkich mas jego żołnierzy(...). Wyjaśniał Stalinowi, iż zamierza wykorzystać swoje rezerwy ludzkie by wyczerpać Amerykanów. Według Mao armia chińska straciła już sto tysięcy żołnierzy (...) i liczy się ze stratą kolejnych trzystu tysięcy w tym i następnym roku. Chińczycy w trakcie walk stosowali taktykę tzw.ludzkich fal (ren-hai-zhan-shu), by wykorzystać przewagę liczebną. Peng mimo sprzeciwu musiał więc szykować ofensywę na wiosnę 1951. 19 armii przygotowywało się do ataku.
Przebieg walk W niedzielę 22 kwietnia Chińczycy rozpoczęli ofensywę, swoją piątą podczas wojny koreańskiej. 8 Armia spodziewała się uderzenia Chińczyków i przewidywała, że główne uderzenie pójdzie na środek frontu w rejonie Pakyong – Chuncheon na pozycję IX Korpusu. Przez trzy ostatnie tygodnie wojska ONZ posuwały się na północ by zabezpieczyć swoje pozycję na linii Kansas. Chińczycy zamierzali wygasić działania ONZ i wyprzeć wojska Van Fleeta na południe.