Chińscy jeńcy wspominali, że oficerowie polityczni mówili im, że 1 maja będą obchodzić w Seulu.
1 Dywizja Piechoty Morskiej stacjonująca w tzw. żelaznym trójkącie między Ch’ŏrwŏn, P’yŏnggang i Geumwha otrzymała ostrzeżenie taktyczne dwie godziny przed chińskim atakiem. Główny impet uderzenia skierował się na zachód uderzając w 7. pułk marines, który bronił pozycji do zmierzchu 22 kwietnia. 6 Dywizja ARK nie wytrzymała uderzenia i zaczęła się cofać z lewej flanki, utrudniając dostarczenie wojskom amerykańskim zaopatrzenia i posiłków. Marines zmuszeni zostali do odwrócenia swych stanowisk, by zasłonić pustą flankę od zachodu. Rankiem 24 kwietnia marines ustąpili na znacznym obszarze, ale złamali impet chińskiego natarcia i zadali poważne straty atakującym czołowo Chińczykom.
W trudnym położeniu znaleźli się artylerzyści nowozelandzkiego 16. pułku polowego wspomagający 5 Dywizję ARK, gdy stacjonująca przed nimi piechota koreańska zaczęła uciekać. IX Korpus nalegał by Nowozelandczycy dalej kontynuowali wsparcie ogniowe dla sił ARK. Artylerię w końcu osłonił brytyjski 1. batalion Middlesex. W ciągu kilku godzin obie jednostki broniły swoich pozycji. W momencie kiedy było wiadomo, że ARK pęknie od chińskich ataków obu jednostkom zezwolono na wycofanie się do rzeki Kapion.