Franz Kuhn Freiherr von Kuhnenfeld (ur. 25 czerwca 1817 w Proßnitz, zm. 25 maja 1896 w Strassoldo) – oficer Armii Cesarstwa Austriackiego i Armii Austro-Węgier w stopniu feldzeugmeistra, minister wojny Austro-Węgier w latach 1868–1874. thumb|Herb Kuhna von Kuhnfelda nadany mu w 1852 roku.
Życiorys W 1837 roku rozpoczął służbę w Armii Cesarstwa Austriackiego w stopniu podporucznika (niem. Lieutnant). W 1843 roku został przydzielony do Sztabu generalnego i awansował na porucznika (niem. Oberleutnant). Jako kapitan (niem. Hauptmann) brał udział w wojnie piemoncko-austriackiej. Za wykazaną inicjatywę podczas bitwy pod Custozą został odznaoczony krzyżem kawalerskim Orderu Marii Teresy i awansowany na stopień majora. Od 1857 roku równocześnie ze służbą w Sztabie Generalnym wykładał taktykę w Szkole Wojennej w Wiedniu. Odpowiadał również za przygotowanie planu operacyjnego w razie ewentualnego konfliktu z Francją i Sardynią, który wybuchł w 1859 roku. Podczas bitwy pod Magentą był adiutantem FZM Ferenca Gyulaiego, któremu sugerował kontynuowanie starcia mimo sporych strat austriackich. Gyulai nie skorzystał z jego rady i wycofał siły spod Magenty oraz odmówił wykonania proponowanego przez Kuhna kontruderzenia od strony Mediolanu.