Jana.
W swojej książce Historia ginekologii na Malcie Charles Savona-Ventura wyjaśnia, że "pojawienie się Rycerzy św. Jana w 1530 i ustanowienie wyspy jako bazy morskiej sprowadziło nań prostytucję, tworząc idealne środowisko do rozprzestrzeniania się chorób wenerycznych". Szpital Scappi stał się znany jako „spedale delle donne incurabili” (szpital dla nieuleczalnie chorych kobiet). Stało się tak, ponieważ wiele kobiet, które zgłaszały się na leczenie, było prostytutkami cierpiącymi na choroby weneryczne, które w tamtych czasach były nieuleczalne. Zazwyczaj leczono je rtęcią, a niektóre pacjentki zmarły na skutek zatrucia rtęcią.
Dziedzictwo W ostatniej woli, którą spisała w 1643, Scappi wybrała dwóch rycerzy ze Sieny, Fra Ottavio Bardinelli i Fra Giulio Cesare, jako wykonawców testamentu i protektorów ospedaletto. Poprosiła, aby po ich śmierci zastąpiono tych ostatnich dwoma innymi rycerzami ze Sieny. Określiła również, że gdyby coś stało się z domem Santa Maria della Pietà, jej majątek powinien zostać wykorzystany na zakup innego domu, który będzie służył jako szpital kobiecy.