Od 1918 r. tworzył głównie grafiki, projekty dyplomów oraz malarstwo ścienne. Od 1927 r. coraz więcej czasu poświęcał pisarstwu, debiutując powieścią Schoepse Christel w dialekcie śląskim. W 1922 r. Gerhart Hauptmann zlecił mu wykonanie fresków w holu willi Wiesenstein w Jagniątkowie, ufundowanych przez filantropa Maxa Pinkusa. Avenarius z asystentem w Hali Rajskiej stworzył freski z motywami z dzieł Hauptmanna, biblijnymi i biograficzne z życia Hauptmanna, zaś w latach 1923–1925 wykonywał freski w pomieszczeniach reprezentacyjnych i halach w Göteborgu, Berlinie i Wiedniu, a także niezachowane dekoracje ścienne poświęcone żołnierzom poległym w I wojnie światowej w kościele Najświętszej Marii Panny w Jeleniej Górze. W 1924 r. został nauczycielem zdobnictwa w Państwowej Szkole Sztuki i Przemysłu Tekstylnego w Plauen, a rok później profesorem grafiki w Akademii Sztuk Pięknych w Lipsku. 5 lutego 1926 r. ożenił się we Wrocławiu z malarką i graficzką Anną Marią Ronge.