Podwórze folwarczne uległo częściowemu zatarciu. Dwór został zniszczony w 1945 r. Historyczna zabudowa podwórza folwarcznego to: 5 budynków inwentarsko-stodolnych, murowanych z kamienia, z końca XIX wieku oraz murowana, XIX wieczna kuźnia znajdująca się w zachodniej części założenia folwarcznego. Park dworski o charakterze krajobrazowym, o częściowo zatartym półkolistym układzie, zachował pierwotny drzewostan liściasty.
Zabudowa wiejska to obecnie kilka 2 i 5-budynkowych, mało i średniorolnych zagród oraz budynki murowane z przełomu XIX i XX wieku.
Kościół filialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa - budowla gotycka, orientowana, prostokątna z wyodrębnionym prostokątnym chórem, murowana z kamienia polnego i cegły, otoczona kamiennym murem z neogotyckimi bramkami. Nakryty jest dachem dwuspadowym opartym o nowe szczyty z blendami. Kościół wzniesiony został w 2. połowie XIII w., wzmiankowany po raz pierwszy w 1337 r. w Księdze Ziemskiej margrabiego Ludwika Starszego. W 2. połowie XV w. z powodu zniszczeń wojennych wzniesiono od podstaw szczyt wschodni, z cegły ceramicznej. Po ponownych zniszczeniach w czasie wojny trzydziestoletniej świątynia została przebudowana w latach 1731-1737, kiedy to założono nowy strop belkowy, powiększono okna oraz postawiono kaplicę kolatorską przy północnej ścianie prezbiterium.