20 marca 1919 objął dowództwo 3 pułku ułanów wielkopolskich, późniejszego 17 pułku ułanów i sprawował je do 12 marca 1920. 23 maja 1919 Komisariat Naczelnej Rady Ludowej przyjął go do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z byłego I Korpusu Polskiego i mianował pułkownikiem w kawalerii ze starszeństwem z 1 maja 1914, a głównodowodzący przydzielił do dowództwa 3 pułku ułanów wielkopolskich licząc mu służbę od 8 lutego 1919Dowództwo Sił Zbrojnych w byłym zaborze pruskim. Rozkaz dzienny nr 145 z 29 maja 1919, §8.. 30 października 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z tymczasowym zatwierdzeniem stopnia pułkownika nadanego przez Naczelną Radę Ludową w PoznaniuDz. Rozk. Wojsk. Nr 96 z 9 grudnia 1919, poz. 3866.. 5 marca 1920 dowódca Frontu Wielkopolskiego wyznaczył go czasowo do zatwierdzenia dowódcą Brygady Jazdy WielkopolskiejRozkaz Dowództwa Frontu Wielkopolskiego nr 23 z 5 marca 1920, §14, do czasu zatwierdzenia i przybycia płk. Mosiewicza obowiązki dowódcy brygady pełnić miał płk Roman Pasławski.. 7 kwietnia 1920 Naczelny Wódz mianował go dowódcą 7 Brygady Jazdy. 20 maja 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy brygady i oddany do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wojskowych.