11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 21 czerwca tego roku minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika”. 8 lipca 1920 został mianowany sztabowym oficerem inspekcyjnym jazdy przy Dowództwie Okręgu Generalnego Grodno. 14 października 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy 9 Brygady Jazdy.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Komendzie Uzupełnień Koni w Kowlu na stanowisku komendanta, a jego oddziałem macierzystym był 17 pułk ułanów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 10. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W tym samym roku został przydzielony do Komendy Uzupełnień Koni Nr 11 w Częstochowie na stanowisko komendanta. W czerwcu 1926 został przydzielony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV z pozostawieniem w garnizonie Częstochowa. Z dniem 30 listopada 1926 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1928 przeprowadził się z Krotoszyna do Poznania. Od 12 maja 1932 zamieszkiwał przy ul. Dolna Wilda 71 m. 2. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII.