Po zwycięstwie Tabai przewodził procesowi niepodległościowemu kraju, a stanowisko premiera zostało przemianowane na prezydenta Kiribati, niepodległego państwa od 1979 roku. Tabai został ponownie wybrany w wyborach w , i roku. Wybory w 1987 roku były kwestionowane, ponieważ nie było jasne, czy głosowanie w 1978 roku wliczało się do limitu kadencji Tabaia.
Tło Wyspy Gilberta były brytyjską kolonią istniejącą między likwidacją Wysp Gilberta i Lagunowych w 1976 roku a uzyskaniem niepodległości przez Kiribati w 1979 roku. Gdy przygotowywały się do uzyskania niepodległości od Zjednoczonego Królestwa, w 1977 roku odbyła się konwencja konstytucyjna. Jedną z jej propozycji było wybranie premiera w głosowaniu powszechnym, co w tym samym roku poparła . Obywatele wybrali członków nowego rządu w , które odbyły się 1 i 6 lutego 1978 roku. Wysoka frekwencja wskazywała na nowo odkryte zainteresowanie społeczeństwa polityką, ponieważ wybierano posłów mających rządzić po uzyskaniu niepodległości kraju. Opozycja parlamentarna odnotowała wzrost poparcia, częściowo dzięki kampanii lidera opozycji Ieremii Tabaia, który krytykował rząd urzędującego premiera Naboui Ratiety i podróżował poza Tarawę na pozostałe wyspy, aby uzyskać poparcie ich mieszkańców. Spośród piętnastu zwolenników Ratiety w legislaturze ośmiu przegrało kampanie reelekcyjne.