Tym samym firma położyła podwaliny pod dzisiejszą działalność fińskiego przedsiębiorstwa Valtra.

Wieczorami i w niedziele Munktell zaczął uczyć „zdolną młodzież rysunku liniowego i geometrii”. W ten sposób położył podwaliny pod edukację techniczną w regionie, która rozwinęła się od szkół niedzielnych i wieczorowych poprzez Szkołę Inżynierii Mechanicznej i Liceum Techniczne do dzisiejszej edukacji inżynierskiej na poziomie uniwersyteckim.

W 1835 roku odbył podróż do Anglii, której celem było podpatrzenie, jak funkcjonuje angielski przemysł kolejowy. Poznał wówczas Johna Ericssona, jak również George'a i Roberta Stephensonów, znanych techników i inżynierów (a przede wszystkim innowatorów, i wynalazców). To wzbudziło jego zainteresowanie budową lokomotyw. Po powrocie do Szwecji skoncentrował się na modernizacji całego parku maszynowego w Miejskiej Fabryce Karabinów Carla Gustafa w Eskulinie (szw. Carl Gustafs stads gevärsfaktori). W ten sposób przedsiębiorstwo stało się głównym w Szwecji producentem obrabiarek, takich jak tokarki, wiertarki, prasy kuźnicze i szlifierki. Mogło je sprzedawać innym odbiorcom, co przyczyniło się do rozwoju szwedzkiego przemysłu inżynierii mechanicznej. Gdy w połowie XIX wieku rozpoczęto produkcję maszyn parowych i lokomotyw, w produkcji potrzebna była zupełnie nowa organizacja i wyposażenie.