W tym kontekście Afrahat, wyrzucając Żydom niewierność i niezachowywanie przymierza, stwierdza:Obrzezani, nie byli obrzezani; zostali wybrani, ale odrzucono ich; pysznili się: „to my właśnie jesteśmy obrzezani, wybrani i znani ponad wszystkie ludy”. Rozprawa XI, 1.Obrzezanie ciała, jako zewnętrzny znak, nie ma żadnego znaczenia, jeśli nie towarzyszy mu wiara połączona z uczynkami i wiernością Przymierzu.Dla każdego, kto rozumie, jest wiadome, że obrzezanie bez wiary jest bezużyteczne i nie ma żadnej wartości, ponieważ wiara poprzedza obrzezanie i obrzezanie jest jej znakiem. Rozprawa XI, 2.Dalej Afrahat wymienia negatywne (Jeroboam, Manasses) przykłady postaci biblijnych, w których życiu znak obrzezania miał znaczenie względne, a jego wartość uzależniona była od wiary i przestrzegania zapisów Prawa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — "Rozprawa XI - O obrzezaniu" · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.