Piotr Boroń (ur. 1920 w Skale, zm. 4 stycznia 1993 w Białymstoku) – polski lekarz, specjalista w zakresie chorób zakaźnych i medycyny przemysłowej, profesor nauk medycznych, rektor Akademii Medycznej w Białymstoku (1972-1973).
Edukacja Urodził się w 1920 r. w Skale, w ówczesnym powiecie olkuskim (dziś powiat krakowski) jako syn Piotra i Karoliny z domu Miodek. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Skale, naukę kontynuował w Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie, a następnie w Liceum Ogólnokształcącym im. S. Staszica we Lwowie. Zdał maturę w 1939 r., rozpoczął studia w Szkole Podchorążych Sanitarnych w Warszawie, ale do wybuchu II wojny światowej zdążył jedynie odbyć kurs rekrucki.
17 września 1939, w Szpitalu Twierdzy Brześć nad Bugiem, został wzięty przez Niemców do niewoli i umieszczony w Stalagach XIII A (Bad Sulzbach) oraz XIII D (Nűrnberg/Langwasser). Do kraju powrócił pierwszym wojskowym pociągiem repatriacyjnym w październiku 1945.
W listopadzie 1945 roku podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wrocławskiego, zaś 16 września 1950 został absolwentem Akademii Medycznej we Wrocławiu, otrzymując dyplom lekarza.