Jerzy Łebkowski (ur. 16 stycznia 1922 w Warszawie, zm. 3 listopada 1993 w Białymstoku) – polski lekarz, specjalista w zakresie neurochirurgii i neurologii, profesor nauk medycznych, rektor Akademii Medycznej w Białymstoku – AMB (1981-1987).
Wojna i studia Uczył się w III Miejskim Gimnazjum w Warszawie, maturę zdał w 1941 na tajnych kompletach. We wrześniu 1942 podjął studia medyczne w tzw. „Szkole Sanitarnej doc. Zaorskiego” (będącej zakonspirowanym Wydziałem Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego), mimo że ojciec wolał aby wybrał architekturę ze względu na zdolności rysunkowe.
Odbywał praktykę w Klinice Neurochirurgii Szpitala Dzieciątka Jezus, w Szpitalu Wolskim, w szpitalu przy ul. Chocimskiej, był studentem tajnych kompletów Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego w Warszawie.
W 1939 po wybuchu wojny jako ochotnik bronił stolicy, a w 1944 brał udział w Powstaniu Warszawskim. W punkcie sanitarnym przy Alejach Jerozolimskich udzielał pomocy rannym i przekazywał ich do szpitala polowego.
W 1945 został przyjęty na Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Podczas studiów od 1946 pracował w Klinice Neurochirurgii jako wolontariusz pod kierunkiem prof. J. Choróbskiego.