30 grudnia 1950 otrzymał dyplom lekarski Akademii Medycznej w Warszawie.
Po dyplomie W styczniu 1951 został powołany do służby wojskowej, którą pełnił na stanowisku starszego asystenta Oddziału Neurochirurgii Wojskowej Akademii Medycznej oraz w Klinice Neurochirurgii Akademii Medycznej w Łodzi.
W 1954 ze względów zdrowotnych został zwolniony z wojska, leczył się w sanatorium. 1 września 1955 podjął pracę w Klinice Neurochirurgii Akademii Medycznej w Poznaniu.
W 1957 zdobył specjalizację z neurochirurgii. Doktorat obronił w 1961 na podstawie dysertacji Leczenie tętników śródczaszkowych za pomocą podwiązania tętnicy szyjnej wewnętrznej.
Akademia Medyczna w Białymstoku Niemal bezpośrednio po obronie pracy doktorskiej, w 1961, został przeniesiony z Poznania do Kliniki Chorób Nerwowych Akademii Medycznej w Białymstoku. Jesienią 1963 odbył staż naukowy w ośrodku neurologicznym prof. Guiota w Paryżu.