Samolot Zalewskiego WZ-I – samolot pionierski w układzie dwupłatu z początku XX wieku, konstrukcji Władysława Zalewskiego. Budowa samolotu została przerwana po wybuchu I wojny światowej, a niektóre jego podzespoły zostały wykorzystane później w kolejnym modelu Zalewskiego, WZ-XI Kogutek.
Historia W grudniu 1909 roku 17-letni wówczas student Szkoły Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda, Władysław Zalewski rozpoczął prace nad projektem samolotu wzorowanego na konstrukcji francuskiego Farmana III, o zredukowanych w stosunku do niego wymiarach. Początkowo budowa prototypu odbywała się w rodzinnym domu konstruktora w Milanówku, a później została przeniesiona do sali nieczynnego teatru w tej samej miejscowości. Napęd samolotu miał stanowić 2-cylindrowy dwusuwowy silnik rotacyjny o przewidywanej mocy 20–25 KM, zaprojektowany również przez Zalewskiego, jednak z powodu braku funduszy i wykonawcy, który byłby skłonny odlać niezbędne części silnika, prace nad nim zostały przerwane. W rezultacie do napędu maszyny został użyty 3-cylindrowy silnik rotacyjny Delfose o mocy 28 KM. W 1913 roku szkielet samolotu był gotowy, lecz brak było m.in. pokrycia skrzydeł. Wybuch I wojny światowej w sierpniu 1914 roku sprawił, że budowa samolotu nie została ukończona.