Admiralicja wyraziła zgodę na operację wojskową w neutralnym porcie 20 listopada 1941 roku.

Aby przetransportować komandosów na wyspę, gubernator Nigerii, sir , dostarczył dwa holowniki, „Vulcan” i „Nuneaton”. Siły rajdowe miały składać się z 32 ludzi: czterech agentów SOE, 11 komandosów z SSRF i 17 mężczyzn zrekrutowanych spośród miejscowej ludności do obsługi dwóch holowników. Plan nie powiódł się w momencie, gdy brytyjski generał dowodzący (GOC) West Africa Command, generał odmówił wsparcia misji. Nie przekazał wymaganych 17 ludzi na misję, twierdząc, że zagroziłoby to jego własnym planom i że czyn ten zostanie uznany za piractwo, co może mieć poważne konsekwencje.. W odpowiedzi na te obawy Admiralicja zawiesiła operację. Ministerstwo Spraw Zagranicznych również nie oceniało pozytywnie tej operacji i tym bardziej ambasada brytyjska w Madrycie, która była zaniepokojona możliwymi reakcjami rządu hiszpańskiego. Ostateczne zielone światło, ostatecznie poparte przez Foreign Office, nie zostało wydane aż do 6 stycznia 1942 roku, z uwagi na to, że chociaż podejrzenie brytyjskiego udziału w rajdzie było nieuniknione, liczyło się uniknięcie jakiegokolwiek namacalnego dowodu.