Towarzysz podróży (, współ. ) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1835 roku.

Historia W 1830 roku Andersen opublikował baśń literacką, pt. (). Po kilku latach pisarz ją przeredagował i opublikował na nowo 16 grudnia 1835 roku pod zmienionym tytułem Towarzysz podróży (). Nowa wersja ukazała się w zbiorze Bajki, opowiadane dla dzieci. Pierwszy zbiór. Drugi zeszyt. 1835 (). Antologię opublikowało w Kopenhadze wydawnictwo C.A. Reitzel. Dziełko ukazywało się jeszcze dwukrotnie za życia Andersena w latach 1849 oraz 1862.

W baśni pojawiają się następujące postacie znane z podań i folkloru Skandynawii: kościelny skrzat () – niewielka istota w czerwonej, spiczastej czapce dbająca o kościół i karząca za złe w nim zachowywanie się, w baśni ukazujący się w wieży i pozdrawiający głównego bohatera alfyRóżne od elfów. Por. Elf różany (), Wzgórze elfów (). – drobne, magiczne, jasnowłose stwory, często przedstawiane ze skrzydełkami, w baśni tańczące w lesie i witające JohannesaBogusława Sochańska, Czy potrzebny był nowy przekład baśni Andersena?, 2011, s.