Fabuła Johannes jest bardzo zasmucony, ponieważ jego ciężko chory ojciec umiera. Umierający ojciec chwali Johannesa jako dobrego syna. Chłopak płacze, czując się zupełnie sam na świecie. Śpiąc śni o słońcu i księżycu kłaniających się przed nim, widzi zdrowego ojca i piękną dziewczynę z koroną, która podaje mu rękę, ale po przebudzeniu wszystko znika, a ojciec leży martwy. Psalm i piękno natury przynoszą Johannesowi ukojenie podczas pogrzebu. Obiecuje sobie być dobrym człowiekiem, by dołączyć do ojca w niebie, i uśmiecha się na myśl o ponownym spotkaniu, mimo łez płynących po policzkach.
Chłopak pakuje swój skromny dobytek, zabiera pięćdziesiąt talarów i kilka srebrnych szylingów, po czym wyrusza w świat, modląc się przy grobie ojca o błogosławieństwo. Na polu podziwia piękno świata, kwiaty i wiatr witają go, a na wieży widzi kościelnego skrzata, który żegna go, życząc szczęścia. Wędruje coraz dalej, mijając nieznane miasta i ludzi, czując się obco wśród nieznanych.