Karl Friedrich Wilhelm Freiherr von Wrangel (ur. 28 września 1812 w Królewcu, zm. 28 listopada 1899 w Quitzdorf am See) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, wojskowy gubernator Poznania w latach 1872-1876.

Życiorys W 1830 roku rozpoczął służbę w 1. Pułku Piechoty Gwardii Armii Królestwa Prus, w szeregach którego awansował na stopień podporucznika (niem. Secondlieutnant). W latach 1837-1840 kształcił się w Szkole Wojennej w Berlinie. W 1841 roku został dyscyplinarnie usunięty z wojska za udział w pojedynkach. Jednak już w 1843 roku, za wstawiennictwem księcia Wilhelma, powrócił do armii. Niecały rok później został przydzielony do Wydziału Trygonometrycznego i awansowany na porucznika (niem. Premierleutnant). W 1848 roku, po wybuchu I wojny o Szlezwik, został członkiem sztabu swojego wuja Fridricha von Wrangla, który był naczelnym dowódcą wojsk pruskich w tym konflikcie. Następnie był dowódcą batalionu w Kolding, gdzie otrzymał przydomek „Perkusista z Kolding”, gdyż podczas jednej z walk z Duńczykami wyrwał doboszowi bęben i zaczął wybijać krok marszowy by zachęcić swój oddział do walki. Po wycofaniu wojsk pruskich ze Szlezwiku w 1850 roku został przydzielony do Sztabu Generalnego, a rok później powrócił do Wydziału Trygonometrycznego Sztabu Generalnego.