Krótkie praca prawnicza: Loci communes forenses iuris terrestris Polonici..., w rękopisach Biblioteki Narodowej Ossolineum, Ossol. 80 (autograf) i 1462, zadedykowane kasztelanowi podlaskiemu Marcinowi Leśniowolskiemu. Według Z. Kolankowskiego określenie autora tytułem burgrabiego krakowskiego dowodzi, że mogło ono powstać najwcześniej w 1588 roku. Najważniejsza praca J. Łączyńskiego zatytułowana: Compendium decretorum regalium... (tytuł w j. łacińskim odnaleźć można jedynie w autografie Ossol. 80), lub powszechniej w wielu wersjach: Compendium sądów króla Jegomości, prawem koronnym na dwie części rozdzielone... Praca przygotowana na rozkaz króla i dedykowana mu 28 grudnia 1594 roku. Egzemplarz podarowany Zygmuntowi III Wazie (Pol. F. II. 84) został zwrócony Polsce po traktacie ryskim, lecz spłonął w gmachu Biblioteki Narodowej podczas powstania warszawskiego w 1944 roku. Było to pierwsze opracowanie polskiego prawa procesowego. Znanych jest jego kilkadziesiąt kopii rękopiśmiennych. Edycję krytyczną Compendium wydał w swojej monografii Z. Kolankowski (1960). Compendium już w okresie staropolskim doczekało się także popularnego tłumaczenia na język łaciński. Sporządził je w 1609 roku nieznany skądinąd Daniel Tornay na potrzeby rady miasta Gdańska.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Łączyński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.