Ponadto mogły zabrać na pokład 12–18 min.
Załoga pojedynczego okrętu liczyła 62–69 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba mały|lewo|alt=Niszczyciele Blestiaszczij, Biezupriecznyj, Brawyj i Biedowyj w Kronsztadzie w 1904 roku|„Blestiaszczij”, „Biezupriecznyj”, „Bujnyj” i „Biedowyj” w Kronsztadzie w 1904 roku Niszczyciele typu Bojkij zostały wcielone do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego w latach 1902–1907. Pierwsze dziewięć niszczycieli tego typu, które weszły początkowo w skład Floty Bałtyckiej, zostało w pośpiechu wysłanych na Daleki Wschód, jednak przed wybuchem wojny rosyjsko-japońskiej do Port Artur dotarły tylko „Bojkij” i „Burnyj”, a pozostałe siedem musiało zawrócić („Biedowyj”, „Biezupriecznyj”, „Blestiaszczij”, „Bodryj”, „Brawyj”, „Bujnyj” i „Bystryj”). Powtórnie udały się w rejs na Daleki Wschód w składzie II Eskadry Oceanu Spokojnego w zespole kadma , płynąc krótszą drogą przez Kanał Sueski. Tą samą drogą udały się świeżo wcielone do służby kolejne dwa niszczyciele typu Bojkij („Groznyj” i „Gromkij”), płynąc w zespole kmdra . „Bojkij” i „Burnyj” wzięły aktywny udział w obronie Port Artur: „Burnyj” został utracony po wejściu na skały po bitwy na Morzu Żółtym, a „Bojkij” po upadku twierdzy został internowany w Tsingtau.