W Polsce 26 września 1955 r. wraz z 70 innymi sybirakami trafił do Polski. Ponieważ nadal jednak był więźniem został osadzony w obozie w Mielęcinku. Tam podjął głodówkę, która trwała miesiąc. Wówczas został zwolniony z obozu. Początkowo mieszkał w Szczecinku. W tym okresie nawiązał kontakt z pułkownikiem Ridgweyem, pełniącym wówczas funkcję attaché lotniczego ambasady brytyjskiej w Warszawie. Jego celem było odzyskanie pieniędzy należnych mu za służbę w RAF-ie. Jak się okazało Richard Pape w wydanej przez siebie książce zatytułowanej „Boldness by my Friend”i napisał, że Mieczysław Borodej nie żyje, w związku z czym musiał on udowodnić Brytyjczykom, że żyje i jest uprawniony do przysługującego mu, zaległego wynagrodzenia. Te działania zwróciły uwagę służb bezpieczeństwa, które zainteresowały się nim w 1957 r. Fakt inwigilacji został przez Mieczysława Borodeja zauważony. Po tym przez szereg miesięcy służby te bezskutecznie próbowały nakłonić go do współpracy, uzyskać dane innych członków Armii Krajowej, czy wykorzystać Borodeja do inwigilowania brytyjskiego attaché. Sam Borodej chciał jednak w tamtym czasie wyjechać do Wielkiej Brytanii. To się im jednak nie udało. W lipcu 1957 r. uzyskał zgodę na wyjazd. Gdy powrócił do Polski przeprowadzi się ze Szczecinka do Wrocławia.