Wikliny nadrzeczne, zarośla wiklin (Salicetum triandro-viminalis Lohm. 1952) – zespół roślinności tworzony przez wąskolistne wierzby krzewiaste nad większymi rzekami Europy na obszarach niżowych.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w środkowej i południowej Europie od Francji na zachodzie po Ukrainę na wschodzie. W Polsce obecny jest nad rzekami w całym kraju. W wyższych, górskich odcinkach rzek w Alpach i Karpatach ustępuje zaroślom wierzby siwej Salici-Myricarietum. Na Półwyspie Iberyjskim, gdzie wikliny nadrzeczne były także wymieniane, wyodrębnione zostały związki zespołów Salicion salviifoliae i Salicion discolori-neotrichae. W środkowej Ukrainie na siedliskach nadrzecznych wikliny zastępowane są przez zespoły ze związków Rubo caesii-Amphorion fruticosae i Artemisio dniproicae-Salicion acutifoliae.
Warunki siedliskowe Wikliny nadrzeczne kształtują się wzdłuż odsłoniętych brzegów rzek, bezpośrednio przy korycie, gdzie w warunkach naturalnych zbiorowisko ma charakter trwały, ponieważ wezbrania i spływ kry odmładzają łatwo regenerujące się zarośla uniemożliwiając rozwój drzew. O trwałości tych zarośli w takich warunkach decyduje elastyczność pędów wierzb i łatwość ich odrastania.