Chilijska odmiana języka hiszpańskiego (, lub ) – odmiana języka hiszpańskiego charakterystyczna dla Chile. W obrębie swojego zasięgu geograficznego wykazuje pewne różnice, zarówno regionalne, jak i między różnymi klasami społecznymi oraz pokoleniami.

Hiszpański jest językiem urzędowym i administracyjnym Chile (gdzie nadal bywa nazywany castellano, co stanowi nawiązanie do jego pierwotnej nazwy), jest używany przez 99,3% Chilijczyków (dane z 2002 roku). W kraju tym mówi się również – choć w mniejszym stopniu – w odmianach takich jak (español andino) i (español chilote).

Chociaż w codziennym języku występuje niemal całe spektrum cech charakterystycznych opisanych poniżej, w sytuacjach formalnych różnice względem „hiszpańskiego standardowego” są mniejsze i zwykle ograniczają się do wymowy oraz słownictwa.

Zgodnie z teorią językoznawczą andalucystyczną, która od ostatnich dekad XX wieku jest tą najbardziej akceptowaną, hiszpański używany w Chile – podobnie jak w innych częściach Ameryki Łacińskiej – jest wynikiem konwergencji różnych dialektów języka hiszpańskiego z Hiszpanii w kierunku wspólnego języka, czyli koiné, spośród których najważniejszy wpływ miał .