W latach 1904-1907 weszła we współpracę z Polską Partią Socjalistyczną, podczas której założyła w mieszkaniu rodziców przy ulicy Pięknej skład nielegalnych druków oraz przenosiła broń.
Po śmierci pozostawiła po sobie fundusz przeznaczony na wydawanie książek popularnych dla młodzieży i prac poświęconych bibliotekarstwu i czytelnictwu.
Działalność dla Biblioteki Publicznej i naukowa W czerwcu 1904 rozpoczęła pracę w Czytelni Naukowej, która w 1907 została przejęta przez Towarzystwo Biblioteki Publicznej. Z Biblioteką Publiczną związała się na całe życie, od 1921 będąc zastępczynią dyrektora oraz kierowniczką Działu Zasadniczego. Wraz z Faustynem Czerwijowskim przyczyniła się w głównej mierze do rozwoju biblioteki.
W latach 1918-1924 wykładała bibliografię i bibliognozję na kursach bibliotecznych; w latach 1924-1928 prowadziła seminarium bibliograficzne w Wolnej Wszechnicy Polskiej, zaś od 1929 do 1937 wykładała katalogowanie w Szkole Bibliotekarskiej przy Bibliotece Publicznej.
W roku 1923 była członkinią zespołu do opracowania przepisów katalogowania alfabetycznego w bibliotekach polskich.